vertroebelen | conjugation
Felemenkçe verb 'vertroebelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vertroebelen |
|---|
| jij | zou vertroebelen |
|---|
| hij | zou vertroebelen |
|---|
| wij | zouden vertroebelen |
|---|
| jullie | zouden vertroebelen |
|---|
| zij | zouden vertroebelen |
|---|
| ik | zou vertroebeld hebben |
|---|
| jij | zou vertroebeld hebben |
|---|
| hij | zou vertroebeld hebben |
|---|
| wij | zouden vertroebeld hebben |
|---|
| jullie | zouden vertroebeld hebben |
|---|
| zij | zouden vertroebeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vertroebel |
|---|
| jij | vertroebelt |
|---|
| hij | vertroebelt |
|---|
| wij | vertroebelen |
|---|
| jullie | vertroebelen |
|---|
| zij | vertroebelen |
|---|
| ik | heb vertroebeld |
|---|
| jij | hebt vertroebeld |
|---|
| hij | heeft vertroebeld |
|---|
| wij | hebben vertroebeld |
|---|
| jullie | hebben vertroebeld |
|---|
| zij | hebben vertroebeld |
|---|
| ik | vertroebelde |
|---|
| jij | vertroebelde |
|---|
| hij | vertroebelde |
|---|
| wij | vertroebelden |
|---|
| jullie | vertroebelden |
|---|
| zij | vertroebelden |
|---|
| ik | had vertroebeld |
|---|
| jij | had vertroebeld |
|---|
| hij | had vertroebeld |
|---|
| wij | hadden vertroebeld |
|---|
| jullie | hadden vertroebeld |
|---|
| zij | hadden vertroebeld |
|---|
| ik | zal vertroebelen |
|---|
| jij | zult vertroebelen |
|---|
| hij | zal vertroebelen |
|---|
| wij | zullen vertroebelen |
|---|
| jullie | zullen vertroebelen |
|---|
| zij | zullen vertroebelen |
|---|
| ik | zal vertroebeld hebben |
|---|
| jij | zult vertroebeld hebben |
|---|
| hij | zal vertroebeld hebben |
|---|
| wij | zullen vertroebeld hebben |
|---|
| jullie | zullen vertroebeld hebben |
|---|
| zij | zullen vertroebeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs