verwilderen | conjugation
Felemenkçe verb 'verwilderen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou verwilderen |
|---|
| jij | zou verwilderen |
|---|
| hij | zou verwilderen |
|---|
| wij | zouden verwilderen |
|---|
| jullie | zouden verwilderen |
|---|
| zij | zouden verwilderen |
|---|
| ik | zou verwilderd hebben |
|---|
| jij | zou verwilderd hebben |
|---|
| hij | zou verwilderd hebben |
|---|
| wij | zouden verwilderd hebben |
|---|
| jullie | zouden verwilderd hebben |
|---|
| zij | zouden verwilderd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | verwilder |
|---|
| jij | verwildert |
|---|
| hij | verwildert |
|---|
| wij | verwilderen |
|---|
| jullie | verwilderen |
|---|
| zij | verwilderen |
|---|
| ik | heb verwilderd |
|---|
| jij | hebt verwilderd |
|---|
| hij | heeft verwilderd |
|---|
| wij | hebben verwilderd |
|---|
| jullie | hebben verwilderd |
|---|
| zij | hebben verwilderd |
|---|
| ik | verwilderde |
|---|
| jij | verwilderde |
|---|
| hij | verwilderde |
|---|
| wij | verwilderden |
|---|
| jullie | verwilderden |
|---|
| zij | verwilderden |
|---|
| ik | had verwilderd |
|---|
| jij | had verwilderd |
|---|
| hij | had verwilderd |
|---|
| wij | hadden verwilderd |
|---|
| jullie | hadden verwilderd |
|---|
| zij | hadden verwilderd |
|---|
| ik | zal verwilderen |
|---|
| jij | zult verwilderen |
|---|
| hij | zal verwilderen |
|---|
| wij | zullen verwilderen |
|---|
| jullie | zullen verwilderen |
|---|
| zij | zullen verwilderen |
|---|
| ik | zal verwilderd hebben |
|---|
| jij | zult verwilderd hebben |
|---|
| hij | zal verwilderd hebben |
|---|
| wij | zullen verwilderd hebben |
|---|
| jullie | zullen verwilderd hebben |
|---|
| zij | zullen verwilderd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs