verwonderen | conjugation
Felemenkçe verb 'verwonderen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou verwonderen |
|---|
| jij | zou verwonderen |
|---|
| hij | zou verwonderen |
|---|
| wij | zouden verwonderen |
|---|
| jullie | zouden verwonderen |
|---|
| zij | zouden verwonderen |
|---|
| ik | zou verwonderd hebben |
|---|
| jij | zou verwonderd hebben |
|---|
| hij | zou verwonderd hebben |
|---|
| wij | zouden verwonderd hebben |
|---|
| jullie | zouden verwonderd hebben |
|---|
| zij | zouden verwonderd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | verwonder |
|---|
| jij | verwondert |
|---|
| hij | verwondert |
|---|
| wij | verwonderen |
|---|
| jullie | verwonderen |
|---|
| zij | verwonderen |
|---|
| ik | heb verwonderd |
|---|
| jij | hebt verwonderd |
|---|
| hij | heeft verwonderd |
|---|
| wij | hebben verwonderd |
|---|
| jullie | hebben verwonderd |
|---|
| zij | hebben verwonderd |
|---|
| ik | verwonderde |
|---|
| jij | verwonderde |
|---|
| hij | verwonderde |
|---|
| wij | verwonderden |
|---|
| jullie | verwonderden |
|---|
| zij | verwonderden |
|---|
| ik | had verwonderd |
|---|
| jij | had verwonderd |
|---|
| hij | had verwonderd |
|---|
| wij | hadden verwonderd |
|---|
| jullie | hadden verwonderd |
|---|
| zij | hadden verwonderd |
|---|
| ik | zal verwonderen |
|---|
| jij | zult verwonderen |
|---|
| hij | zal verwonderen |
|---|
| wij | zullen verwonderen |
|---|
| jullie | zullen verwonderen |
|---|
| zij | zullen verwonderen |
|---|
| ik | zal verwonderd hebben |
|---|
| jij | zult verwonderd hebben |
|---|
| hij | zal verwonderd hebben |
|---|
| wij | zullen verwonderd hebben |
|---|
| jullie | zullen verwonderd hebben |
|---|
| zij | zullen verwonderd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs