voltigeren | conjugation
Felemenkçe verb 'voltigeren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou voltigeren |
|---|
| jij | zou voltigeren |
|---|
| hij | zou voltigeren |
|---|
| wij | zouden voltigeren |
|---|
| jullie | zouden voltigeren |
|---|
| zij | zouden voltigeren |
|---|
| ik | zou voltigeerd hebben |
|---|
| jij | zou voltigeerd hebben |
|---|
| hij | zou voltigeerd hebben |
|---|
| wij | zouden voltigeerd hebben |
|---|
| jullie | zouden voltigeerd hebben |
|---|
| zij | zouden voltigeerd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | voltigeer |
|---|
| jij | voltigeert |
|---|
| hij | voltigeert |
|---|
| wij | voltigeren |
|---|
| jullie | voltigeren |
|---|
| zij | voltigeren |
|---|
| ik | heb voltigeerd |
|---|
| jij | hebt voltigeerd |
|---|
| hij | heeft voltigeerd |
|---|
| wij | hebben voltigeerd |
|---|
| jullie | hebben voltigeerd |
|---|
| zij | hebben voltigeerd |
|---|
| ik | voltigeerde |
|---|
| jij | voltigeerde |
|---|
| hij | voltigeerde |
|---|
| wij | voltigeerden |
|---|
| jullie | voltigeerden |
|---|
| zij | voltigeerden |
|---|
| ik | had voltigeerd |
|---|
| jij | had voltigeerd |
|---|
| hij | had voltigeerd |
|---|
| wij | hadden voltigeerd |
|---|
| jullie | hadden voltigeerd |
|---|
| zij | hadden voltigeerd |
|---|
| ik | zal voltigeren |
|---|
| jij | zult voltigeren |
|---|
| hij | zal voltigeren |
|---|
| wij | zullen voltigeren |
|---|
| jullie | zullen voltigeren |
|---|
| zij | zullen voltigeren |
|---|
| ik | zal voltigeerd hebben |
|---|
| jij | zult voltigeerd hebben |
|---|
| hij | zal voltigeerd hebben |
|---|
| wij | zullen voltigeerd hebben |
|---|
| jullie | zullen voltigeerd hebben |
|---|
| zij | zullen voltigeerd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs