vonkelen | conjugation
Felemenkçe verb 'vonkelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou vonkelen |
|---|
| jij | zou vonkelen |
|---|
| hij | zou vonkelen |
|---|
| wij | zouden vonkelen |
|---|
| jullie | zouden vonkelen |
|---|
| zij | zouden vonkelen |
|---|
| ik | zou gevonkeld hebben |
|---|
| jij | zou gevonkeld hebben |
|---|
| hij | zou gevonkeld hebben |
|---|
| wij | zouden gevonkeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gevonkeld hebben |
|---|
| zij | zouden gevonkeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | vonkel |
|---|
| jij | vonkelt |
|---|
| hij | vonkelt |
|---|
| wij | vonkelen |
|---|
| jullie | vonkelen |
|---|
| zij | vonkelen |
|---|
| ik | heb gevonkeld |
|---|
| jij | hebt gevonkeld |
|---|
| hij | heeft gevonkeld |
|---|
| wij | hebben gevonkeld |
|---|
| jullie | hebben gevonkeld |
|---|
| zij | hebben gevonkeld |
|---|
| ik | vonkelde |
|---|
| jij | vonkelde |
|---|
| hij | vonkelde |
|---|
| wij | vonkelden |
|---|
| jullie | vonkelden |
|---|
| zij | vonkelden |
|---|
| ik | had gevonkeld |
|---|
| jij | had gevonkeld |
|---|
| hij | had gevonkeld |
|---|
| wij | hadden gevonkeld |
|---|
| jullie | hadden gevonkeld |
|---|
| zij | hadden gevonkeld |
|---|
| ik | zal vonkelen |
|---|
| jij | zult vonkelen |
|---|
| hij | zal vonkelen |
|---|
| wij | zullen vonkelen |
|---|
| jullie | zullen vonkelen |
|---|
| zij | zullen vonkelen |
|---|
| ik | zal gevonkeld hebben |
|---|
| jij | zult gevonkeld hebben |
|---|
| hij | zal gevonkeld hebben |
|---|
| wij | zullen gevonkeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gevonkeld hebben |
|---|
| zij | zullen gevonkeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs