waaieren | conjugation
Felemenkçe verb 'waaieren' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou waaieren |
|---|
| jij | zou waaieren |
|---|
| hij | zou waaieren |
|---|
| wij | zouden waaieren |
|---|
| jullie | zouden waaieren |
|---|
| zij | zouden waaieren |
|---|
| ik | zou gewaaierd hebben |
|---|
| jij | zou gewaaierd hebben |
|---|
| hij | zou gewaaierd hebben |
|---|
| wij | zouden gewaaierd hebben |
|---|
| jullie | zouden gewaaierd hebben |
|---|
| zij | zouden gewaaierd hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | waaier |
|---|
| jij | waaiert |
|---|
| hij | waaiert |
|---|
| wij | waaieren |
|---|
| jullie | waaieren |
|---|
| zij | waaieren |
|---|
| ik | heb gewaaierd |
|---|
| jij | hebt gewaaierd |
|---|
| hij | heeft gewaaierd |
|---|
| wij | hebben gewaaierd |
|---|
| jullie | hebben gewaaierd |
|---|
| zij | hebben gewaaierd |
|---|
| ik | waaierde |
|---|
| jij | waaierde |
|---|
| hij | waaierde |
|---|
| wij | waaierden |
|---|
| jullie | waaierden |
|---|
| zij | waaierden |
|---|
| ik | had gewaaierd |
|---|
| jij | had gewaaierd |
|---|
| hij | had gewaaierd |
|---|
| wij | hadden gewaaierd |
|---|
| jullie | hadden gewaaierd |
|---|
| zij | hadden gewaaierd |
|---|
| ik | zal waaieren |
|---|
| jij | zult waaieren |
|---|
| hij | zal waaieren |
|---|
| wij | zullen waaieren |
|---|
| jullie | zullen waaieren |
|---|
| zij | zullen waaieren |
|---|
| ik | zal gewaaierd hebben |
|---|
| jij | zult gewaaierd hebben |
|---|
| hij | zal gewaaierd hebben |
|---|
| wij | zullen gewaaierd hebben |
|---|
| jullie | zullen gewaaierd hebben |
|---|
| zij | zullen gewaaierd hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs