wanhopen | conjugation
Felemenkçe verb 'wanhopen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou wanhopen |
|---|
| jij | zou wanhopen |
|---|
| hij | zou wanhopen |
|---|
| wij | zouden wanhopen |
|---|
| jullie | zouden wanhopen |
|---|
| zij | zouden wanhopen |
|---|
| ik | zou wanhoopt hebben |
|---|
| jij | zou wanhoopt hebben |
|---|
| hij | zou wanhoopt hebben |
|---|
| wij | zouden wanhoopt hebben |
|---|
| jullie | zouden wanhoopt hebben |
|---|
| zij | zouden wanhoopt hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wanhoop |
|---|
| jij | wanhoopt |
|---|
| hij | wanhoopt |
|---|
| wij | wanhopen |
|---|
| jullie | wanhopen |
|---|
| zij | wanhopen |
|---|
| ik | heb wanhoopt |
|---|
| jij | hebt wanhoopt |
|---|
| hij | heeft wanhoopt |
|---|
| wij | hebben wanhoopt |
|---|
| jullie | hebben wanhoopt |
|---|
| zij | hebben wanhoopt |
|---|
| ik | wanhoopte |
|---|
| jij | wanhoopte |
|---|
| hij | wanhoopte |
|---|
| wij | wanhoopten |
|---|
| jullie | wanhoopten |
|---|
| zij | wanhoopten |
|---|
| ik | had wanhoopt |
|---|
| jij | had wanhoopt |
|---|
| hij | had wanhoopt |
|---|
| wij | hadden wanhoopt |
|---|
| jullie | hadden wanhoopt |
|---|
| zij | hadden wanhoopt |
|---|
| ik | zal wanhopen |
|---|
| jij | zult wanhopen |
|---|
| hij | zal wanhopen |
|---|
| wij | zullen wanhopen |
|---|
| jullie | zullen wanhopen |
|---|
| zij | zullen wanhopen |
|---|
| ik | zal wanhoopt hebben |
|---|
| jij | zult wanhoopt hebben |
|---|
| hij | zal wanhoopt hebben |
|---|
| wij | zullen wanhoopt hebben |
|---|
| jullie | zullen wanhoopt hebben |
|---|
| zij | zullen wanhoopt hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs