wankelen | conjugation
Felemenkçe verb 'wankelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou wankelen |
|---|
| jij | zou wankelen |
|---|
| hij | zou wankelen |
|---|
| wij | zouden wankelen |
|---|
| jullie | zouden wankelen |
|---|
| zij | zouden wankelen |
|---|
| ik | zou gewankeld hebben |
|---|
| jij | zou gewankeld hebben |
|---|
| hij | zou gewankeld hebben |
|---|
| wij | zouden gewankeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gewankeld hebben |
|---|
| zij | zouden gewankeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wankel |
|---|
| jij | wankelt |
|---|
| hij | wankelt |
|---|
| wij | wankelen |
|---|
| jullie | wankelen |
|---|
| zij | wankelen |
|---|
| ik | heb gewankeld |
|---|
| jij | hebt gewankeld |
|---|
| hij | heeft gewankeld |
|---|
| wij | hebben gewankeld |
|---|
| jullie | hebben gewankeld |
|---|
| zij | hebben gewankeld |
|---|
| ik | wankelde |
|---|
| jij | wankelde |
|---|
| hij | wankelde |
|---|
| wij | wankelden |
|---|
| jullie | wankelden |
|---|
| zij | wankelden |
|---|
| ik | had gewankeld |
|---|
| jij | had gewankeld |
|---|
| hij | had gewankeld |
|---|
| wij | hadden gewankeld |
|---|
| jullie | hadden gewankeld |
|---|
| zij | hadden gewankeld |
|---|
| ik | zal wankelen |
|---|
| jij | zult wankelen |
|---|
| hij | zal wankelen |
|---|
| wij | zullen wankelen |
|---|
| jullie | zullen wankelen |
|---|
| zij | zullen wankelen |
|---|
| ik | zal gewankeld hebben |
|---|
| jij | zult gewankeld hebben |
|---|
| hij | zal gewankeld hebben |
|---|
| wij | zullen gewankeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gewankeld hebben |
|---|
| zij | zullen gewankeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs