wiebelen | conjugation
Felemenkçe verb 'wiebelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou wiebelen |
|---|
| jij | zou wiebelen |
|---|
| hij | zou wiebelen |
|---|
| wij | zouden wiebelen |
|---|
| jullie | zouden wiebelen |
|---|
| zij | zouden wiebelen |
|---|
| ik | zou gewiebeld hebben |
|---|
| jij | zou gewiebeld hebben |
|---|
| hij | zou gewiebeld hebben |
|---|
| wij | zouden gewiebeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gewiebeld hebben |
|---|
| zij | zouden gewiebeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | wiebel |
|---|
| jij | wiebelt |
|---|
| hij | wiebelt |
|---|
| wij | wiebelen |
|---|
| jullie | wiebelen |
|---|
| zij | wiebelen |
|---|
| ik | heb gewiebeld |
|---|
| jij | hebt gewiebeld |
|---|
| hij | heeft gewiebeld |
|---|
| wij | hebben gewiebeld |
|---|
| jullie | hebben gewiebeld |
|---|
| zij | hebben gewiebeld |
|---|
| ik | wiebelde |
|---|
| jij | wiebelde |
|---|
| hij | wiebelde |
|---|
| wij | wiebelden |
|---|
| jullie | wiebelden |
|---|
| zij | wiebelden |
|---|
| ik | had gewiebeld |
|---|
| jij | had gewiebeld |
|---|
| hij | had gewiebeld |
|---|
| wij | hadden gewiebeld |
|---|
| jullie | hadden gewiebeld |
|---|
| zij | hadden gewiebeld |
|---|
| ik | zal wiebelen |
|---|
| jij | zult wiebelen |
|---|
| hij | zal wiebelen |
|---|
| wij | zullen wiebelen |
|---|
| jullie | zullen wiebelen |
|---|
| zij | zullen wiebelen |
|---|
| ik | zal gewiebeld hebben |
|---|
| jij | zult gewiebeld hebben |
|---|
| hij | zal gewiebeld hebben |
|---|
| wij | zullen gewiebeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gewiebeld hebben |
|---|
| zij | zullen gewiebeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs