zwaaien | conjugation
Felemenkçe verb 'zwaaien' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou zwaaien |
|---|
| jij | zou zwaaien |
|---|
| hij | zou zwaaien |
|---|
| wij | zouden zwaaien |
|---|
| jullie | zouden zwaaien |
|---|
| zij | zouden zwaaien |
|---|
| ik | zou gezwaaid hebben |
|---|
| jij | zou gezwaaid hebben |
|---|
| hij | zou gezwaaid hebben |
|---|
| wij | zouden gezwaaid hebben |
|---|
| jullie | zouden gezwaaid hebben |
|---|
| zij | zouden gezwaaid hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | zwaai |
|---|
| jij | zwaait |
|---|
| hij | zwaait |
|---|
| wij | zwaaien |
|---|
| jullie | zwaaien |
|---|
| zij | zwaaien |
|---|
| ik | heb gezwaaid |
|---|
| jij | hebt gezwaaid |
|---|
| hij | heeft gezwaaid |
|---|
| wij | hebben gezwaaid |
|---|
| jullie | hebben gezwaaid |
|---|
| zij | hebben gezwaaid |
|---|
| ik | zwaaide |
|---|
| jij | zwaaide |
|---|
| hij | zwaaide |
|---|
| wij | zwaaiden |
|---|
| jullie | zwaaiden |
|---|
| zij | zwaaiden |
|---|
| ik | had gezwaaid |
|---|
| jij | had gezwaaid |
|---|
| hij | had gezwaaid |
|---|
| wij | hadden gezwaaid |
|---|
| jullie | hadden gezwaaid |
|---|
| zij | hadden gezwaaid |
|---|
| ik | zal zwaaien |
|---|
| jij | zult zwaaien |
|---|
| hij | zal zwaaien |
|---|
| wij | zullen zwaaien |
|---|
| jullie | zullen zwaaien |
|---|
| zij | zullen zwaaien |
|---|
| ik | zal gezwaaid hebben |
|---|
| jij | zult gezwaaid hebben |
|---|
| hij | zal gezwaaid hebben |
|---|
| wij | zullen gezwaaid hebben |
|---|
| jullie | zullen gezwaaid hebben |
|---|
| zij | zullen gezwaaid hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs