zwavelen | conjugation
Felemenkçe verb 'zwavelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou zwavelen |
|---|
| jij | zou zwavelen |
|---|
| hij | zou zwavelen |
|---|
| wij | zouden zwavelen |
|---|
| jullie | zouden zwavelen |
|---|
| zij | zouden zwavelen |
|---|
| ik | zou gezwaveld hebben |
|---|
| jij | zou gezwaveld hebben |
|---|
| hij | zou gezwaveld hebben |
|---|
| wij | zouden gezwaveld hebben |
|---|
| jullie | zouden gezwaveld hebben |
|---|
| zij | zouden gezwaveld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | zwavel |
|---|
| jij | zwavelt |
|---|
| hij | zwavelt |
|---|
| wij | zwavelen |
|---|
| jullie | zwavelen |
|---|
| zij | zwavelen |
|---|
| ik | heb gezwaveld |
|---|
| jij | hebt gezwaveld |
|---|
| hij | heeft gezwaveld |
|---|
| wij | hebben gezwaveld |
|---|
| jullie | hebben gezwaveld |
|---|
| zij | hebben gezwaveld |
|---|
| ik | zwavelde |
|---|
| jij | zwavelde |
|---|
| hij | zwavelde |
|---|
| wij | zwavelden |
|---|
| jullie | zwavelden |
|---|
| zij | zwavelden |
|---|
| ik | had gezwaveld |
|---|
| jij | had gezwaveld |
|---|
| hij | had gezwaveld |
|---|
| wij | hadden gezwaveld |
|---|
| jullie | hadden gezwaveld |
|---|
| zij | hadden gezwaveld |
|---|
| ik | zal zwavelen |
|---|
| jij | zult zwavelen |
|---|
| hij | zal zwavelen |
|---|
| wij | zullen zwavelen |
|---|
| jullie | zullen zwavelen |
|---|
| zij | zullen zwavelen |
|---|
| ik | zal gezwaveld hebben |
|---|
| jij | zult gezwaveld hebben |
|---|
| hij | zal gezwaveld hebben |
|---|
| wij | zullen gezwaveld hebben |
|---|
| jullie | zullen gezwaveld hebben |
|---|
| zij | zullen gezwaveld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs