zwijmelen | conjugation
Felemenkçe verb 'zwijmelen' conjugated in all tenses and forms.
Conditional
| ik | zou zwijmelen |
|---|
| jij | zou zwijmelen |
|---|
| hij | zou zwijmelen |
|---|
| wij | zouden zwijmelen |
|---|
| jullie | zouden zwijmelen |
|---|
| zij | zouden zwijmelen |
|---|
| ik | zou gezwijmeld hebben |
|---|
| jij | zou gezwijmeld hebben |
|---|
| hij | zou gezwijmeld hebben |
|---|
| wij | zouden gezwijmeld hebben |
|---|
| jullie | zouden gezwijmeld hebben |
|---|
| zij | zouden gezwijmeld hebben |
|---|
Indicative - Aantonende wijs
| ik | zwijmel |
|---|
| jij | zwijmelt |
|---|
| hij | zwijmelt |
|---|
| wij | zwijmelen |
|---|
| jullie | zwijmelen |
|---|
| zij | zwijmelen |
|---|
| ik | heb gezwijmeld |
|---|
| jij | hebt gezwijmeld |
|---|
| hij | heeft gezwijmeld |
|---|
| wij | hebben gezwijmeld |
|---|
| jullie | hebben gezwijmeld |
|---|
| zij | hebben gezwijmeld |
|---|
| ik | zwijmelde |
|---|
| jij | zwijmelde |
|---|
| hij | zwijmelde |
|---|
| wij | zwijmelden |
|---|
| jullie | zwijmelden |
|---|
| zij | zwijmelden |
|---|
| ik | had gezwijmeld |
|---|
| jij | had gezwijmeld |
|---|
| hij | had gezwijmeld |
|---|
| wij | hadden gezwijmeld |
|---|
| jullie | hadden gezwijmeld |
|---|
| zij | hadden gezwijmeld |
|---|
| ik | zal zwijmelen |
|---|
| jij | zult zwijmelen |
|---|
| hij | zal zwijmelen |
|---|
| wij | zullen zwijmelen |
|---|
| jullie | zullen zwijmelen |
|---|
| zij | zullen zwijmelen |
|---|
| ik | zal gezwijmeld hebben |
|---|
| jij | zult gezwijmeld hebben |
|---|
| hij | zal gezwijmeld hebben |
|---|
| wij | zullen gezwijmeld hebben |
|---|
| jullie | zullen gezwijmeld hebben |
|---|
| zij | zullen gezwijmeld hebben |
|---|
Imperative - Gebiedende wijs