acontecer | conjugation
Portekizce verb 'acontecer' conjugated in all tenses and forms.
Subjuntivo
| ele | tenha acontecido |
|---|
| eles | tenham acontecido |
|---|
| ele | acontecesse |
|---|
| eles | acontecessem |
|---|
| ele | tivesse acontecido |
|---|
| eles | tivessem acontecido |
|---|
| ele | acontecer |
|---|
| eles | acontecerem |
|---|
| ele | tiver acontecido |
|---|
| eles | tiverem acontecido |
|---|
Conditional
| ele | aconteceria |
|---|
| eles | aconteceriam |
|---|
| ele | teria acontecido |
|---|
| eles | teriam acontecido |
|---|
Infinitivo Pessoal
| 0 | ter acontecido |
|---|
| 1 | terem acontecido |
|---|
Indicativo
| ele | tem acontecido |
|---|
| eles | têm acontecido |
|---|
| ele | acontecia |
|---|
| eles | aconteciam |
|---|
| ele | tinha acontecido |
|---|
| eles | tinham acontecido |
|---|
| ele | acontecerá |
|---|
| eles | acontecerão |
|---|
| ele | terá acontecido |
|---|
| eles | terão acontecido |
|---|