arrulhar | conjugation
Portekizce verb 'arrulhar' conjugated in all tenses and forms.
Subjuntivo
| ele | tenha arrulhado |
|---|
| eles | tenham arrulhado |
|---|
| ele | arrulhasse |
|---|
| eles | arrulhassem |
|---|
| ele | tivesse arrulhado |
|---|
| eles | tivessem arrulhado |
|---|
| ele | arrulhar |
|---|
| eles | arrulharem |
|---|
| ele | tiver arrulhado |
|---|
| eles | tiverem arrulhado |
|---|
Conditional
| ele | arrulharia |
|---|
| eles | arrulhariam |
|---|
| ele | teria arrulhado |
|---|
| eles | teriam arrulhado |
|---|
Infinitivo Pessoal
| 0 | ter arrulhado |
|---|
| 1 | terem arrulhado |
|---|
Indicativo
| ele | tem arrulhado |
|---|
| eles | têm arrulhado |
|---|
| ele | arrulhava |
|---|
| eles | arrulhavam |
|---|
| ele | tinha arrulhado |
|---|
| eles | tinham arrulhado |
|---|
| ele | arrulhará |
|---|
| eles | arrulharão |
|---|
| ele | terá arrulhado |
|---|
| eles | terão arrulhado |
|---|