fara | conjugation
İsveççe verb 'fara' conjugated in all tenses and forms.
Indicative
| de | skall ha farit |
|---|
| ni | skall ha farit |
|---|
| vi | skall ha farit |
|---|
| han/hon | skall ha farit |
|---|
| du | skall ha farit |
|---|
| jag | skall ha farit |
|---|
| de | skall fara |
|---|
| ni | skall fara |
|---|
| vi | skall fara |
|---|
| han/hon | skall fara |
|---|
| du | skall fara |
|---|
| jag | skall fara |
|---|
| de | hade farit |
|---|
| ni | hade farit |
|---|
| vi | hade farit |
|---|
| han/hon | hade farit |
|---|
| du | hade farit |
|---|
| jag | hade farit |
|---|
| de | for |
|---|
| ni | for |
|---|
| vi | for |
|---|
| han/hon | for |
|---|
| du | for |
|---|
| jag | for |
|---|
| de | har farit |
|---|
| ni | har farit |
|---|
| vi | har farit |
|---|
| han/hon | har farit |
|---|
| du | har farit |
|---|
| jag | har farit |
|---|
| de | far |
|---|
| ni | far |
|---|
| vi | far |
|---|
| han/hon | far |
|---|
| du | far |
|---|
| jag | far |
|---|
Conjunctive
| de | skulle ha farit |
|---|
| ni | skulle ha farit |
|---|
| vi | skulle ha farit |
|---|
| han/hon | skulle ha farit |
|---|
| du | skulle ha farit |
|---|
| jag | skulle ha farit |
|---|
| de | skulle fara |
|---|
| ni | skulle fara |
|---|
| vi | skulle fara |
|---|
| han/hon | skulle fara |
|---|
| du | skulle fara |
|---|
| jag | skulle fara |
|---|
| de | må ha farit |
|---|
| ni | må ha farit |
|---|
| vi | må ha farit |
|---|
| han/hon | må ha farit |
|---|
| du | må ha farit |
|---|
| jag | må ha farit |
|---|
Conditional
| de | skulle ha farit |
|---|
| ni | skulle ha farit |
|---|
| vi | skulle ha farit |
|---|
| han/hon | skulle ha farit |
|---|
| du | skulle ha farit |
|---|
| jag | skulle ha farit |
|---|
| de | skulle fara |
|---|
| ni | skulle fara |
|---|
| vi | skulle fara |
|---|
| han/hon | skulle fara |
|---|
| du | skulle fara |
|---|
| jag | skulle fara |
|---|
Imperative
| ni | fara |
|---|
| vi | Låt oss fara |
|---|
| du | fara |
|---|