Mate logo
Ana Sayfa
Uygulamalar
MacMac + SafariiOSiPhone + iPadChromeGoogle ChromeFirefoxMozilla FirefoxOperaOperaEdgeMicrosoft Edge
BlogYardım Merkeziİletişim
Uygulamalar

iPhone + iPad

Yardım Merkezi, sürüm notları, İndir

Mac + Safari

Yardım Merkezi, sürüm notları, İndir

Google Chrome

Yardım Merkezi, İndir

Mozilla Firefox

Yardım Merkezi, İndir

Opera

Yardım Merkezi, İndir

Microsoft Edge

Yardım Merkezi, İndir
Destek
İndirYardım MerkeziDesteklenen dillerPara iadesi isteŞifreyi yenileSeri kodunu yenileGizlilik politikası
İLETİŞİMDE KALIN
İletişimTwitterBlog
Site dili
ücretsiz hizmetler
Web çevirisiFiil çekimleriDer Die Das aramaUsage examplesWordsDefinitionIdioms
Mate logo
Ana Sayfa
Uygulamalar
MacMac + SafariiOSiPhone + iPadChromeGoogle ChromeFirefoxMozilla FirefoxOperaOperaEdgeMicrosoft Edge
BlogYardım Merkeziİletişim
Uygulamalar

iPhone + iPad

Yardım Merkezi, sürüm notları, İndir

Mac + Safari

Yardım Merkezi, sürüm notları, İndir

Google Chrome

Yardım Merkezi, İndir

Mozilla Firefox

Yardım Merkezi, İndir

Opera

Yardım Merkezi, İndir

Microsoft Edge

Yardım Merkezi, İndir
Destek
İndirYardım MerkeziDesteklenen dillerPara iadesi isteŞifreyi yenileSeri kodunu yenileGizlilik politikası
İLETİŞİMDE KALIN
İletişimTwitterBlog
Site dili
ücretsiz hizmetler
Web çevirisiFiil çekimleriDer Die Das aramaUsage examplesWordsDefinitionIdioms

Definition of "belay" in İngilizce

verb

  1. (ambitransitive, nautical) To make (a rope) fast by turning it around a fastening point such as a cleat.

  2. (transitive, climbing) To handle a climbing rope to prevent (a climber) from falling to the ground.

    • He would need an experienced partner to belay him on the difficult climbs.
    • I could only hope the remaining piton would belay his fall.
  3. (transitive) To lay aside; to stop; to cancel.

    • Belay that order!
  4. (intransitive, nautical) The general command to stop or cease.

  5. (transitive, obsolete) To surround; to environ; to enclose.

  6. (transitive, obsolete) To overlay; to adorn.

  7. (transitive, obsolete) To besiege; invest; surround.

  8. (transitive, obsolete) To lie in wait for in order to attack; block up or obstruct.

noun

  1. (climbing) The securing of a rope to a rock or other sturdy object.

  2. (climbing) The object to which a rope is secured.

  3. (climbing) A location at which a climber stops and builds an anchor with which to secure their partner.

verb

  1. simple past of belie (“encompass”)