Definition of "çıplak" in Türkçe

sıfat

1. üstünde giysi, örtü vb. bulunmayan.

   • Denize çıplak girmişler

2. (baş için) saçsız ya da şapkasız.

3. içinde gerekli eşya olmayan, döşenmemiş.

   • Çıplak odayı bir saatte donattılar

4. üzerinde bitki bulunmayan.

   • Bozkır, göz alabildiğine çıplaktı

5. üzerinde semer, eyer vb. bulunmayan.

   • Çıplak ata binmek zordur

6. hiç gizli yanı olmayan, apaçık.

7. süssüz, yalın.

   • Yazında çıplak anlatım güçtür

8. yoksul kimse.

   • Sokaklar çıplak dolu

9. insan vücudunu çıplak gösteren resim.

10. Osmanlı döneminde, yeniçerilerde günlük hizmete başlamak üzere nöbetle soyunan er.

11. Osmanlı döneminde tersanede kaptanpaşa hizmetinde görevli, baldırları, kol ve omuzları çıplak kalacak biçimde giyinmiş, çift tabanca ve uzun bir bıçak taşıyan er.