Definition of "çağ" in Türkçe

ad

1. zaman parçası, vakit.

2. başı ve sonu belli olup bir özellik taşıyan zaman parçası.

   • Sömürgecilik çağı artık kapanmıştır

3. tarihte türlü olayların belirmesi ya da sona ermesi göz önünde alınarak saptanmış ilkçağ, ortaçağ, yeniçağ ve yakınçağ gibi büyük zaman bölümlerinin her biri.

   • Tarih dersinde bütün çağların özelliklerini öğrenebilirsiniz

4. insan yaşamının çocukluk, gençlik, yaşlılık gibi dönemlerinden her biri.

   • Bizim gençlik çağımızda sinema bile yoktu

5. bir şeyin elverişli, uygun zamanı.

   • Her şey çağında değerlidir

6. bir katmanın oluştuğu süre.

7. yaş.

   • Öyle bir yâr sevmişim ki/On üç, on dört çağlarında. (Halk Türküsü)

8. eskimek, gözden düşmek ya da elverişli zamanı geçmiş olmak.

9. yaşlanmak.

   • Kadın, çağı geçince evde kalır