Definition of "çalık" in Türkçe

sıfat

1. bir yanı eğrilmiş, çarpılmış, yamuk, biçimsiz, çarpık.

   • Çocuğun burnu biraz çalıkçaydı

2. verevine kesilmiş, düzgün olmayan.

   • Kestin ama bir yanı çalık oldu

3. doğal olmaktan uzaklaşmış, solmuş.

   • Güneş çalığı olmuştu

4. (yiyecekler vb. için) bozuk, zararlı, zehirli.

5. doğru yürüyemeyen, yan yan giden, çarpık, yamuk.

   • Bir çalık eşeği vardı

6. deli, delimsi, yarı budala ya da vurgun, sevdalı, âşık (kimse).

   • Oğlan bayağı çalık, kızsa oralı değil

7. yüzünde çıban yeri bulunan (kimse).

8. kansız, soluk tenli (kimse).

9. çıban izi, yara izi.

10. koyunlarda görülen bir salgın hastalık, koyun çiçeği.

11. Osmanlı döneminde, yeniçerilikten atılan kimse.