Definition of "çatı" in Türkçe

ad

1. bir yapının, bir evin damını kuran parçaların tümü.

   • Rüzgâr çatıları uçurdu

2. bir yapının genellikle kiremit kaplı bölümünün altında kalan yer.

   • Eski öteberiyi çatıya attık

3. birbirine çatılarak çakılmış şeylerin tümü.

   • Fıçının çatısı hazır

4. insan ve hayvanda iskeletin kuruluşu, iskelet.

5. sığınılacak yer, barınak.

   • Bu yaşta bir çatı bulduğumuza şükür

6. erekleri bir olan insanların oluşturduğu kuruluş.

   • Onları da çatımıza almalıyız

7. öznenin eylemi yapmasına, eylemin etkisi altında kalmasına ya da belli biçimde onunla ilgili olmasına göre eylemin aldığı durum; çatılarına göre Türkçede eylemler etken, edilgen, ettirgen, işteş ve dönüşlü olabilir.

8. bir yapının üstünü akıntılı bir biçimde örtecek gereci taşımak üzere yapılan ahşap ya da metal iskelet.