Definition of "çember" in Türkçe

ad

1. merkez adı verilen ve yeri değişmeyen bir noktaya eşit uzaklıkta ve aynı düzlem üzerinde bulunan noktaların birleşerek oluşturduğu kapalı eğri.

2. bu biçimdeki katı cisimlerin çevresi.

   • Bisiklet tekerinin çevresi bir çemberdir

3. çocukların değnekle vurup çevirerek arkasından koştukları, tekerlek biçiminde oyuncak.

   • Küçükken çember çevirirdik

4. fıçı, sandık, at arabası ve kağnı tekerleği gibi nesnelerin dağılmaması için çeşitli yerlerinden ya da üzerlerinden geçirilen metal ve benzeri dayanıklı bir şeyden yapılmış ince kuşak.

5. başörtüsü, yazma, yemeni.

   • Çemberimde gül oya/Gülmedim doya doya. (Halk türküsü)

6. kadınların, saçlarını toplamak için başlarına geçirdikleri, bir şakaktan ötekine uzanan ince kasnak.

7. içinden çıkılması, aşılması, çözümü güç durum.

   • Artık bu çemberi kırmak zorundayız

8. içinden topun geçmesiyle sayı kazanılan demir halka.