Definition of "çift" in Türkçe

sıfat

1. birbirini bütünleyen iki tekten oluşan, ikisi bir takım oluşturan.

   • İki çift çorap aldım

2. kalansız olarak iki ile bölünebilen, tek olmayan.

   • Ayın çift günlerinde şiir okuyorum

3. bir erkekle bir dişiden oluşan iki <i>eş.</i>.

   • Salona çiftler gelmeye başlayınca müzik de başladı

4. toprağı sürmek için saban, pulluk gibi bir araca birlikte koşulan iki hayvan.

   • Adam, çiftini çubuğunu bırakıp gelmişti

5. sabana ya da pulluğa koşulan hayvanlarla ya da traktörle toprağı işleme.

   • Adam erkenden çifte gitti

6. küçük maşa ya da cımbız.

   • Saatçi, zembereği çiftle tutup çıkarıverdi

7. iki sıra düz ve temiz dikiş.

8. sınıfta kalarak bir sınıfı iki yıl okuma.

9. sınıfta kalarak bir sınıfı iki yıl üst üste okuyan öğrenci.