Definition of "ödünç" in Türkçe

sıfat

1. ileride geri verilmek ya da alınmak koşuluyla (alınan ya da verilen).

2. ödünç para, verildiği zaman iki tarafın yüzü güler, ama iş geri ödemeye gelince tarafların arası bozulmadan ödenmez.

3. ödünç eşyayı tertemiz veren, onu yıpranmış olarak geri alır.