Definition of "ölü" in Türkçe

sıfat

1. (canlı için) yaşamı sona ermiş bulunan, artık yaşamıyor olan.

   • Ölü kuşu kedi kapmış

2. ölmüş insan.

   • Ölüleri gömdüler

3. (ad tamlamalarında belirtilen durumunda) leş.

   • Sokaktaki köpek ölüsünü kaldırmışlar

4. ışık vermeyen, sönük, güçsüz.

   • Mumların ölü ışığında okunur mu?

5. canlılığı olmayan, çok durgun, hareketsiz, cansız, neşesiz.

   • Böyle ölü toplantılara vakit ayıramam artık

6. hileli zar ya da iskambil kâğıdı.

7. ardı ardına sorup duran birine kes şu sorularını artık, ağzımdan kötü bir söz çıkacak şimdi! anlamında söylenir.

8. olumsuz öfke anlatımı olarak yok daha neler!, canın cehenneme! anlamlarında kullanılır.