Definition of "ölgün" in Türkçe

sıfat

1. canlılığı, diriliği, tazeliği ya da sertliği kalmamış, pörsümüş, solmuş.

2. gücü azalmış, zayıflamış.

   • Lambanın ölgün ışığı salona loşluk veriyordu