Definition of "ölmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (canlılar için) herhangi bir nedenle yaşamı sona ermek, artık yaşamaz olmak, can vermek.

2. (bitki için) kurumak, sararmak, solmak.

3. kimi nedenlerle aşırı ölçüde yorulmak, sıkıntı ya da acı çekmek.

4. gücünü yitirmek, değersiz, geçersiz duruma gelmek, kullanımdan düşmek.

   • Kimi gelenekler öldü

5. (kimi şeyler için) tazeliği, diriliği, sertliği kalmamak.

   • Yağ içine atılan soğan ölünce biraz da salça eklenir

6. (bir şeyi) çok sevmek, çok istemek.

   • Delikanlı onun için ölüyordu ama kız aldırmıyordu

7. birkaç kez umutsuz bir evreye girmiş olan ağır bir hastalıktan kurtulmak.

8. sonunda geçmiş olan, pek sıkıntılı ve acı verici durumlara üst üste düşmek.