Definition of "öncü" in Türkçe

ad

1. önde gidip haber götüren, ileti ulaştıran kimse.

2. yazın ve sanatta, zamanını aşan, geleceğin sanatı durumunda olan, alışılmışın dışına çıkarak yeniden de yeni bir özellik gösteren (sanat çığırı).

3. böyle bir çığırı başlatan (kimse ya da yapıt).

4. önde giden, önder.

   • Ataç, dilde yenileşmenin öncüsüydü

5. kılavuz.

6. yürüyüşte kolun ilerisinde giden birlik.