Definition of "önce" in Türkçe

belirteç

1. ilk olarak, başlangıçta, ilkin.

2. zaman bildiren sözcüklerden sonra gelerek o zaman kadar bir sürenin geçmiş olduğunu anlatır.

   • Bir ay önce İstanbul’daydım. Bir saat önce gitti

3. çıkma durumundaki adlardan ya da adıllardan sonra gelerek yerde ve zamanda önde bulunulduğunu anlatır.

   • Ali’den önce kim geldi?Sizden önce gürültü yoktu

4. geçmiş zaman, geçmişteki bölüm, baştaki.

   • Önceyi bilmezsen sonrayı anlayamazsın