Definition of "önder" in Türkçe

ad

1. güçlü ve ünlü oluşu, yeteneği ya da toplum içindeki yeri dolayısıyla, ilişkili bulunduğu toplumsal kümenin ya da toplumun tutum, davranış ve etkinliklerini, belli zaman ve koşullar içinde değiştirip yöneltme yeteneğini gösteren, topluluğa, topluma kıl avuzluk eden, toplumu örgütleyen kimse.

2. bir toplumsal kümede, inandırıcı yetenekleri ve küme üyelerinin gönüllü benimsemeleriyle, öncülük eden kişi.

3. önder durumuna gelmek.

4. öne düşmek, önderlik etmek.