Definition of "örücü" in Türkçe

ad

1. örmek işini yapan kimse.

   • Duvar örücüler geldi

2. kumaşlardaki, örgülerdeki yırtıkları, delikleri onaran kimse ya da bu işin yapıldığı yer.

3. duvar ören ya da onaran kimse.

   • Örücüler duvarı bir günde bitirdi