Definition of "öte" in Türkçe

ad

1. konuşandan ya da konuşanın temel olarak aldığı bir şeyden daha uzak, daha ileride olan yer.

   • Çocuğun oyuncağı az ötede duruyordu

2. öbür yan.

   • Öteye geç

3. bir şeyin arkadan gelen bölümü.

   • Öykünün ötesini kimse bilmiyormuş

4. (yer ya da zaman için) konuşana göre uzakta ya da geçmişte kalan.

   • Bu konu ötelerden gelen bir derttir

5. daha fazla, çok.

   • Kadın çirkin ne, çirkinden öte bir şeydi

6. bulunulan yere göre karşı yanda olan.

   • Irmağın ötesinde bir adam duruyordu

7. çeşitli şeylerden, şundan bundan.

   • Onunla öteden beriden konuştuk

8. çeşitli yerlerden, şuradan buradan.

   • Öteden beriden toplanıp gelmişler

9. nesi var nesi yoksa, var olan bütün eşyası.

   • Ötesi berisi, döküntüler bir evi doldurdu

10. çeşitli yerleri ya da şeyleri.

    • Kentin ötesini berisini dolaşıp durdular

11. bundan daha kötü olasılık düşünülemez.

    • En ağır ceza verildi, ötesi var mı?

12. korkum yok.

    • Elindeyse gelip öldürsün, ötesi var mı?

13. daha bir diyecek kaldı mı?

    • Vermem diyorum, ötesi var mı?

14. rasgele ve birçok yeri.

    • Öteyi beriyi aradıksa da bulamadık

15. bir yerde bulunan her şeyi.

    • Çocuklar öteyi beriyi karıştırırlar