Definition of "öteki" in Türkçe

sıfat

1. bilinenden, sözü edilmekte olandan ayrı olan, öbür, öbürü.

   • Adam sızlanıyor, öteki hiç aldırmıyordu

2. sözü edilen ya da benzer iki şeyden önem ya da yer bakımından uzakta olan.

   • Buraya öteki masayı koyalım

3. olur olmaz kimseler, rasgele kişiler.

   • İnsan evine ötekini berikini doldurur mu?

4. çeşitli şeyler, nesneler.

   • Ötekini berikini derken bütün eşyayı aldı