Definition of "ötmek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (kuş ve böcekler için) değişik tonda ses çıkarmak.

   • Bahçede bir bülbül ötmekteydi

2. (üflemeli çalgıların) sesi çıkmak.

   • Hakemin düdüğü ötünce oyun bitti

3. yankı yapmak ya da yankılı ses vermek.

   • Bağırılınca mağara öter

4. saçma sapan konuşmak, gevezelik etmek.

5. (sarhoş) kusmak.

6. konuşmak, söylemek, itiraf etmek, sır vermek.

   • Polis az sıkıştırınca hemen ötmüş