Definition of "özdeş" in Türkçe

sıfat

1. her türlü nitelik yönünden eş, eşit, benzer olan.

   • Ona göre mutluluk erdemle özdeştir

2. bir ve aynı olan, bir ve aynı anlama gelen.

   • İnsan zamanla değişse de kendisiyle özdeştir

3. kendinde özdeşlik³ bulunan.