Definition of "özgü" in Türkçe

sıfat

1. belli bir kimsede ya da şeyde bulunan, yalnız onun özelliğini taşıyan.

   • Balın kendine özgü bir tadı vardır

2. yalnız bir türde ya da bireyde bulunup aynı cinsten başka hiçbir türde ya da bireyde bulunmayan.

   • Her dilin kendine özgü bir felsefesi vardır

3. yalnız bir şeye ayrılmış, onun hizmetine sunulmuş olan.

   • Resmi araçlar görevlilere özgüdür, başkaları binemez