Definition of "üstünkörü" in Türkçe

belirteç

1. hiç özen göstermeksizin, gelişigüzel bir biçimde, inceliklerine inmeden.

   • Bu konuda üstünkörü düşünmek olmaz

2. gerektiği gibi yapılmayan, olmayan, şöyle böyle, yüzeysel, gelişigüzel.

   • Üstünkörü iş, boşa giden zamandır