Definition of "ıssız" in Türkçe

sıfat

1. hiç kimse bulunmayan ya da çok az kimse bulunan (yer).

   • Gece, ıssız yerlerde dolaşmayın

2. kimsesi olmayan, yalnız.

   • Bu ıssız yaşamı daha ne kadar yaşayacaktı?