Definition of "şövalye" in Türkçe

ad

1. Eski Roma’da, üç sınıftan ikincisinin üyesi olan yurttaş.

2. ortaçağda Avrupa’da, özel eğitimle yetişmiş, belli ülküleri ve davranış biçimleri olan, soylu, atlı savaşçı.

3. Avrupa’da, derebeylik düzeninde soyluluk sanlarının en alt derecesi.

4. (bugün) Fransız hükümetinin verdiği onur belgesi ve nişanı.