Definition of "şaka" in Türkçe

ad

1. karşısındaki kimseyi kırmadan, incitmeden, eğlendirmek, güldürmek ereğiyle söylenen söz ya da yapılan hareket.

2. (bir kimse) şaka kaldırmamak, şakadan hoşlanmamak.

3. (bir iş, durum) önemsenmeyecek türden olmamak, önemsenmesi gerekmek.

4. (bir kimse) kendisine yapılan şakaları hoşgörüyle karşılamak (ya da karşılayamamak), şakaya katlanmak (ya da katlanamamak).

5. (bir iş, durum) şakaya gelmek (ya da gelmemek), üzerinde şaka yapılabilmek (ya da yapılamamak).

   • İş şaka kaldıracak türden değildi

6. (bir kimse için) hatır gönül dinlemeden gerekeni, doğru bildiğini yapar.

   • Onun şakası yoktur, babasını bile kayırmaz, bildiğini yapar

7. (bir durum için) çok tehlikeli, şakaya gelmez, önemsemek gerekir.

   • Bu işin şakası yoktur, bilesin

8. (bir kimse) kendisine yapılan şakayı hoş karşılamamak, şaka kaldırmamak.

9. (bir iş, bir durum) önemsenmemeye, hafife alınmaya gelmemek, önemsenmeyecek türden olmamak, şaka götürmemek.