Definition of "şen" in Türkçe

sıfat

1. yaşamaktan mutluluk duyduğunu davranışlarıyla gösteren, sevinçli, canlı, neşeli (kimse).

2. insanı neşelendiren, eğlendiren, neşeli, eğlenceli (şey).

   • Şen bir masa oluşturmuştuk

3. mutluluk, sevinç, neşe belirtisi olan (şey).

   • İçerden şen kahkalar geliyordu

4. çok neşeli, şakrak.

   • Adam şen şakrak kahkalar atıyordu

5. çok neşeli bir biçimde.

   • Tanrı, yeni evinizde şen şatır oturmak nasip etsin