Definition of "şube" in Türkçe

ad

1. kol, dal, kısım.

2. bir kuruluşun, bir kurumun merkezi dışında açtığı, alt aşamadaki işyerlerinden, birimlerinden her biri.

   • Bankanın elli şubesi varmış

3. okullarda aynı düzeydeki sınıflardan her biri.

   • Birinci sınıf on beş şubeydi

4. canlıların bölümlenmesinde, sınıfların bir araya gelmesiyle oluşan birlik.