Definition of "acele" in Türkçe

ad

1. hiç zaman geçirmeden davranma, ele alma zorunluğu.

   • Bu kadar aceleyi anlayamadım

2. hiç vakit geçirmeksizin, hızla, hemen.

   • Bu işi acele ele alın

3. çabuk davranmak, ivedilenmek.

4. sabırsızlık göstermek.

   • Adam acele ediyor

5. zaman yetersizliğinden yararlanarak birini aldatmak.

   • Tezgâhtar aceleye getirip sokuşturuvermiş

6. işe gereken zamanı vermeden yapmak, özen göstermemek.

   • Doğramacı masayı aceleye getirdi

7. (birini) sıkıştırarak işin yeterince özenilmeden yapılmasına yol açmak.