Definition of "aile" in Türkçe

ad

1. aralarında evlilik ve kan bağı bulunan, koca, karı, çocuklar, kardeşler vb.nin oluşturduğu, toplum içindeki en küçük bütün.

2. koca, karı ve çocuklardan oluşan topluluk.

3. özdeş soydan gelen, evlilikle genişleyen kimseler zinciri; aralarında kandaşlık ve hısımlık bulunan kimselerin tümü.

4. aynı evde oturan hısım ve yakınların oluşturduğu bütün.

5. karı, <i>eş.</i>.

   • Adam ailesini elinden tutup oturttu

6. erek birliği olan ve birlikte çalışan kimselerin tümü.

   • Bizim banka ailesine yeni kişiler katıldı

7. ana özelliği bir olan hayvan, bitki ya da dil topluluğu.

8. yasalara göre aile yükümlülüğünü taşıyan kimse.

9. genellikle ailede sözü geçen, yaşlı kimse, ailenin büyüğü.