Definition of "akıllı" in Türkçe

sıfat

1. doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırabilme yeteneği olan, aklını iyi ve yolunca kullanmasını bilen, aklı olan.

   • Akıllı insanı herkes sever

2. doğru düşünen, sağduyulu.

   • Akıllı biri bunu yapmaz

3. düşüncesiz birine, düşüncesizliğini dolaylıca anlatmada şaka yollu söylenir.

   • Akıllım, bu böyle olmaz

4. aptal, budala, şapşal.

   • Hay akıllı, beni ne sandın?

5. yaramaz olmayan, yaramazlık etmeyen, ağırbaşlı.

   • Çocuk akıllı uslu görünüyordu

6. ağırbaşlı, uslu olarak, akıllıca.