Definition of "alıkonulmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. bir süre için bir yerde tutulmak, bekletilmek.

   • Çocuk biraz oynasın diye alıkonulmuş

2. yapmakta olduğu ya da yapmak istediği şeyden geri tutulmak, engellenmek.

   • Adam, işinden alıkonulduğuna canı sıkılmıştı

3. ayrılıp saklanılmak.

   • Bu tablo kime alıkonuldu?