Definition of "alt" in Türkçe

ad

1. bir şeyin yere bakan yanı, üst¹ yanın karşısı, aşağı¹.

   • Kalem masanın altına düştü

2. bir nesnenin yere, zemine gelen yanı, tabanı.

   • Kunduramın altı delinmiş

3. oturunca uylukların yere gelen bölümü.

   • Çocuğun altını temizle

4. bir şeyin yere yakın yanı.

   • Heykelin altını boyamışlar

5. kimi ad tamlamalarında, aşağısı, alt yanı, yer, zemin gibi kullanılır.

   • Sular, yolun altına doğru akıyordu. Bir ağacın altına oturdular

6. birkaç şeyden bize uzak olanı.

   • Evi bizim sokakta, biraz daha alt baştaydı

7. birkaç şeyden daha aşağıda olanı, yere yakın olanı.

   • Onlar bizim alt katta oturuyor

8. ... altında biçiminde kullanıldığında ... etkisinde,”... içinde”, ... derinlerinde gibi bir anlam verir.

   • Yağmurun altında durmayın. Denizin altında neler gördün?

9. bir adla bileşik sözcük oluşturduğunda.

10. gerisi, ardı, arkası, geriye kalanı.

    • Şimdilik bunu alın, alt tarafı gelecek

11. işin sonu, arkası.

    • Sözün alt tarafını getirmedin, devam et

12. olup olacağı, değeri ne ki.

    • Alt tarafı iki damacana su, dökülse ne olur

13. devrilmek.

14. çok karışmak, karmakarışık olmak.

    • Fırtınada köyün altı üstüne geldi

15. büyük aptesini yatağına ya da donuna yapmak.

16. pek çok korkmak.

    • Ona bakma sen, sıkıyı görünce altına eder

17. altta kalarak ezilmek.

    • Çocuk arabanın altında kalmış

18. karşılık, yanıt verememek, karşılıksız bırakmak.

    • Bu sözün altında kalan adam, öfkesini çocuğundan çıkardı

19. (bir yerin) girip çıkmadık yerini bırakmamak, her yerini baştan aşağı dolaşmak.

    • İki saat içinde Bursa’nın altından girip üstünden çıktık

20. (bir servetin) hepsini kısa zamanda harcamak, onu gereksiz yere ve düşüncesizce tüketmek.

    • Piyangodan aldığının altından girdi üstünden çıktı

21. üstesinden gelememek, başaramamak, becerememek, yapamamak.

22. (bir suçlamaya) karşılık verememek, kendini savunamamak.