Definition of "altın" in Türkçe

ad

1. simgesi Au, atom sayısı 79, atom ağırlığı 196,967 olan, 1064 santigrat derecede ergiyen, parlak sarı renkli, kolay işlenebilen, havadan sudan etkilenmeyen, çok yüksek değerli bir element.

2. bu madenden yapılmış.

   • Gülünce altın dişi görünüyordu

3. (eskiden kullanılmış olan, şimdi de süs ya da tasarruf aracı olarak kullanılan) bu madenden yapılmış para, <i>eski.</i> lira.

   • Geline altın taktılar

4. üstün nitelikte olan, çok değerli, parlak, ışıltılı.

   • O altın günleri arıyoruz

5. altın, akçe, para.

6. bir kente hizmeti geçen ya da kente gelmiş olan yüksek aşamalı kişilere verilen simgesel anahtar.

7. altına benzer renkte, sarı.

   • Altın gibi saçları vardı

8. çok değerli, çok iyi.

   • Altın gibi bir genç

9. pürüzsüz, çok güzel.

   • Şarkıcının altın gibi bir sesi var

10. çok para kazanır olmak.

11. (bir işyeri) çok para getirir olmak.

12. (uyuşturucu bağımlısı) ölüme yol açacak ölçüde uyuşturucyu tek dozda alma.

13. bir işte sonuç alıcı davranış.

14. uğraşı, sanatı, mesleğiyle çok para getiren kimse.

15. yabancı turist.