Definition of "aralıksız" in Türkçe

sıfat

1. aralarında boşluk, açıklık bulunmayan, birbirine bitişik olan.

   • Aralıksız dizilmiş olan sandalyeler bile yetişmedi

2. aralık vermeksizin, ara vermeden, hiç durmadan, sürekli olarak.

   • Kar, akşama değin, aralıksız yağdı