Definition of "ayakucu" in Türkçe

bileşik

1. yatan bir kimsenin ya da yatılan bir yerin ayak uzatılan yönü ya da yatanın ayaklarının geldiği yer.

   • Kedi gelip yatağın ayakucuna uzandı

2. Yer’in merkezine doğru giden düşey doğrultunun gökküresini deldiği noktalardan, gözeriminin altında olanı.

   • Ayakucu, bir yerin düşeyi üzerinde, başucu noktasına karşıt olandır

3. ayak parmak uçlarının oluşturduğu dar dayanak yüzeyi.