Definition of "bölücü" in Türkçe

sıfat

1. bölme işini yapan, bölen.

2. bir yerde, bir toplulukta ikilik yaratan (kimse).

3. toplumu, topluluğu, ülkeyi bölme, parçalama amacını güden, böyle davranışları olan (kimse).

   • Güneydoğuda bölücü eşkıya türemişti